Posts Tagged ‘ izmir

Anladım ki…

Anladım ki.
Bir insanı hayatına sokmak kolay onu oradan çıkarmak zormuş. Kolaymış ilk merhaba dediğin andan başlayarak kazımak onunla ilgili anıları beynine, işlemek onları ince ince. Ve çok zormuş bu işlemeleri silmek oradan, hiç iz bırakmadan.

Anladım ki.
Değer vermemişim kendime başkalarına verdiğim kadar ve çekmişim bunun acısını kendimden çok değer verdiğim beni bırakıp gittiği andan beri.

Anladım ki.
Anılar sadece beynime, kalbime değil; her köşesine kazınmış İzmirin, Alsancağın her taşına, Agora’nın yürüyen merdivenlerine, İnönü Caddesine, 86′lara… Her birinde tek tek anladım ki hayatımın en derin yerlerine koymuşum seni. Her daim ulaşabildğim ama benden başkasının ulaşamadığı yerlere.

Anladım ki.
BAL ın her köşesinden çıkmış İzmire yayılmışsın sen. Her adımda aklımda belirmek için. Metroda okula giderken veya okuldan dönerken; Şirince gezisi dönüşü, 86′da derse yetişirken; elimize gri boya bulaşması körükteki direkten, Kordonda; güneş altında oturmamız saatlerce ve günlerce kollarımın kıpkırmızı kalması, Agora’da; oyuncak seçişimiz, Taz’la oynayışımız. İzmirin her köşesine yayılan hatıralar.

Anladım ki.
Sana kendimden fazla değer vermişim ben. Hani bir şarkı söz der ya ” Bana o kadar yakındın ki seni ben sandım.” o kadar yakın tutmuşum seni kendime. Sen gittiğinde kendimi boşlukta bulmuşum. Çünkü sen gittikten sonra ben artık yokmuşum. O kadar inanmışım ki sana seni kendi yerime koymuşum, sen gidince beynimden vurulmuşum. Kuru bir yaprak gibi savrulmuşum.

Anladım ki.
Sen beni unutmuşsun ama ben seni hala deliler gibi seviyormuşum. Tekrar Egem demek için yanıp tutuşuyormuşum.

Biterken : Sezen Aksu – Kalbim Ege’de Kaldı

 
Tweeter button Facebook button Digg button Stumbleupon button